Podziemie Opowiadań
Zaloguj się
Login/Adres e-mail::
Hasło:
Nie pamiętam hasła
Nie masz konta?
Rejestracja



Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości
Tryby wyświetlania wątku
My ludzie
#1
Nie mam pojęcia gdzie to wrzucić. Proszę o jak największą ilość komentarzy :) Chciałabym wiedzieć, czy coś takiego ma prawo istnienia ;)

Ludzie są najgorszymi stworzeniami.
Nikt nie potrafi tak pokochać, ani zranić.
Wszędzie maski, sztuczne zachowania.
Jak pokażesz prawdziwego siebie, bądź pewny przegrania.
Nikt Cię nie zgnoi jak oni.
Ale dla nikogo nie będziesz równie ważny.
Nie ufaj nikomu, czasem nawet samemu sobie.
Nigdy nie wiesz, kto Tobą steruje.
Może właśnie tracisz wszystko.
A udajesz, kieruje Tobą kłamstwo.
Żyjesz nadzieją, która już dawno umarła.
Tak naprawdę od początku była martwa.
Ludzie karmią się kłamstwem.
Nie spotkasz się z większym chamstwem.
Ilu miałeś już "przyjaciół", którzy z czasem zniknęli?
Pomyślałeś pewnie, że przegięli.
I co z tym zrobiłeś?
Ukarałeś, odpuściłeś?
A nieudane związki?
Ile było takich miłości?
Łatwy początek, miłe spotkania
Potem rozstanie bez wyjaśniania.
Do dziś nie znasz przyczyny.
Próbujesz zgadnąć z czyjej to winy.
Sam do niczego nie dojdziesz.
Bez czyjejś pomocy niczego nie osiągniesz.
Mówisz "carpe diem".
Ale czy tak jest?
Kochamy nieodpowiednie osoby.
Zawieramy podejrzane umowy.
Kłamiemy, ranimy, oszukujemy,
kradniemy, sami siebie mordujemy.
Myślimy, że nam wszystko wolno.
Łamiemy wszelkie zasady.
W gronie rodziny witają nas chłodno.
Pragniemy zaliczyć wszystkie obiady.
Wolimy siedzieć cicho,
przemilczeć pewne sprawy.
Trzymamy się licho,
coraz częściej odwiedzamy rozprawy.
Szukamy prawdziwej miłości,
zrobimy dla niej wszystko.
Odbijamy się od rzeczywistości
i już nikt nie jest blisko.
Odpowiedz
Reklama AdSense
#2
Nazwałbym tą poezją :P
Ogólnie całkiem zgrabnie uchwycone to, jak (w sporym uproszczeniu, ale wiadomo o co chodzi :p) wygląda życie. Nic odkrywczego, ale nie znaczy, że złe. Bo jest spoko i podobało mi się :)
Niby to wszystko banalne lecz długo się uczyłem cieszyć z prostych rzeczy.
Całe dnie szare przyćmione żalem i narzekaniem gdy teraz na to patrzę ciężko mi uwierzyć.
Zawsze gdy wstaje czeka tu na mnie jakieś wyzwanie bo nieustannie mamy coś tu do odkrycia.
Nawet przegrane coś dają nam a więc idę odważnie i to, co dane mi biorę od życia.
Odpowiedz
#3
Dziękuję :)
Odpowiedz
#4
Nie bardzo wiem, jak to skomentować.
Z treści wynika tylko i wyłącznie negatywny obraz rzeczywistości... Nie wiem, naprawdę ciężko mi to skomentować. Ni to poezja, ni to opowiadanie.
Odpowiedz
« Starszy wątek | Nowszy wątek »


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości