Podziemie Opowiadań
Zaloguj się
Login/Adres e-mail::
Hasło:
Nie pamiętam hasła
Nie masz konta?
Rejestracja



Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości
Tryby wyświetlania wątku
Histeria
#1
HISTERIA HISTORYKA


Szedłem dziś rynkiem, ciepło, nastrojowo
(a pięknie go zrobili – światłem oświetlili)
Marszowy krok zadudnił, padł rozkaz, bojowo
się zrobiło... huknęło, ruszyły żelazne motyle,
zanim się dowiercą, mam przed sobą życie
podzielę czas w części, w niezliczone chwile.
Motyl żyje krótko, szczęśliwy w swym bycie.

Zaszumiało rojem liter nad drzewami ,
spod hełmu patrzą oczy, mętne – urzędnika,
jeszcze tylko podanie, (i podpis), Pan już pójdzie z nami,
przydział jest do nieba – tak z pisma wynika.

(koło wtorku rozstrzelali – zapalić nie dali)

Przecież kocham ten kraj, choć ciągle w nim burza.
Kiedy patrzę pod nogi – dywan czerwonawy
od maków – tych krasnych – z italskiego wzgórza,
ściskam miecz Chrobrego na szańcach Warszawy

Przyleciały motyle – znów rachunki krzywd,
lecz nikomu nie trzeba rozrzedzonej krwi.
I ostatnia myśl Marszałka z mej miłości drwi...
Dyskutują mordy, milczeć do cholery!
będzie cytat Jego – Uwaga, cytuję!

„Że naród to wspaniały, tylko ludzie – chuje!”
Odpowiedz
Reklama AdSense
#2
Podoba mi się, jak pierwszym akapitem wszedłeś w motyw śmierci w drugim. Może, już se lecę. Motyle szare, to kawałki gruzy, czas się zatrzymuje. Odłamki po wybuchu zastygają w powietrzu. "Przydział do nieba" uświadomił, że nie poczułem nawet bólu. Oj, zacząłem głębiej wchodzić w Twój tekst. Pierwsza i druga strofa mi się spodobały.
"(koło wtorku rozstrzelali – zapalić nie dali)" Ten tekst mnie rozbawił, ciekawa wstawka.:D
Odpowiedz
#3
Mi się podoba! Trafia do mnie tematyka. Podchodzi do płyty "Nowe Pokolenie 14/44". Taki klimacik ;)
Odpowiedz
#4
ciekawa tematyka – przeczytałam z zainteresowaniem
Odpowiedz
#5
Czytam ten wiersz od 10 minut i ciągle się nim zachwycam. Naprawdę mi się podoba, bardzo dobry motyw, w dodatku napisałeś to w świetnym stylu. Tylko pogratulować, serio ;)
Co do interpunkcji, w pewnych momentach coś lekko mi zgrzytało, ale to dosłownie kilka niezbyt znaczących błędów. Nie żebym się w ogóle znała na pisaniu wierszy i poezji, więc jeśli się mylę – proszę mnie poprawić:

(01-10-2014, 15:00)mirek13 napisał(a): Zaszumiało rojem liter nad drzewami ,

Błąd – spacja przed przecinkiem.

(01-10-2014, 15:00)mirek13 napisał(a): zanim się dowiercą, mam przed sobą życie
podzielę czas w części, w niezliczone chwile.

Tutaj nie jestem pewna, ale na końcu tego pierwszego wersu powinien być przecinek. Albo myślnik, bo je w takich przypadkach też chyba się pisze.

(01-10-2014, 15:00)mirek13 napisał(a): ściskam miecz Chrobrego na szańcach Warszawy

Brak kropki na końcu?
Odpowiedz
#6
Wiersz wydaje się pochodzić z dwudziestowiecza, a jego autor – być naocznym świadkiem wydarzeń. Podniosły charakter, przeplatany barwnymi metaforami, zdobiony wstawkami "nowoczesności". Rytmiczny, równie zabawny, co wzruszający. Chylę czoła Autorowi.
Odpowiedz
Reklama AdSense
« Starszy wątek | Nowszy wątek »


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości