Podziemie Opowiadań
Zaloguj się
Login/Adres e-mail::
Hasło:
Nie pamiętam hasła
Nie masz konta?
Rejestracja



Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości
Tryby wyświetlania wątku
Świat w trybach
#1
Gdzieś tam z boku prowadzę swoje opowiadanie "Kapłan", ale jak pewnie wiecie, bądź nie, głównie piszę wiersze. To jest jeden z nich.


Ciężko jest mówić o świecie.
A naj­bar­dziej pytać,
bo naj­częściej dos­ta­jesz mi­liony odpowiedzi.

Jak tu rozkazywać?
Sko­ro wszędzie wi­dać ciemność.
Ko­mu tu rozkazywać?
Po co? To zbyt trudne.

Można też spróbo­wać coś oznajmić.
Za­palić cho­ciażby małą świeczkę.
Al­bo le­piej, daj­my so­bie spokój.
I tak po­myślą żeśmy idioci.

Le­piej żyć po­za trybami
i wszel­kim systemem.
Ta ciem­ność jest wygodna.
Odpowiedz
Reklama AdSense
#2
Może i się nie znam na poezji. W rzeczywistości oprócz Różewicza i niektórych wierszy Szymborskiej żadne mnie nie zachwycają. Wybacz w tym przypadku jest tak samo. Po prostu wleciał i wyleciał. Jednak, tak Cie podziwiam, że umiesz pisać wiersze, a to już jak dla mnie jest wielki wyczyn. ;)
Once bitten, twice shy.

Moje opowiadania:
Odcienie
Dream
Opowieści menelskie
Odpowiedz
#3
Może się czepiam, ale symbolika! Dawajcie symbolikę w wierszach to będą one ciekawsze. :P Wiersz jest ok, ale ta symbolika! :P
–"We are leaves in the wind. Where will we fall? Nobody knows."
-Nadejdzie czas, kiedy zniknę stąd. Słońce zgaśnie, nadejdzie mrok. Stojąc na granicy, zrobię krok. Rozliczony zostanie, każdy mój błąd. Odejdę w wieczny byt. Czy zdążę dojść na szczyt?
Odpowiedz
« Starszy wątek | Nowszy wątek »


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości