Podziemie Opowiadań
Zaloguj się
Login/Adres e-mail::
Hasło:
Nie pamiętam hasła
Nie masz konta?
Rejestracja



Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości
Tryby wyświetlania wątku
Elementarz.
#1
Wzniósł się w niebo pierwszy płacz,
z łez tka tkaczka chmury.
Syn od strzałki padł na wznak,
brat krwi uciekł w góry.
Pan Milczący w wściekłość wpadł,
Ślepego skaranie.
Choć bez winy, taki los,
Jak było pisane.
Z jelit uczyniono stal,
schwytano Mordercę.
Wierna żona pełni straż,
choć jej złamał serce.
To nie wolę sądzi Wyrd,
zaświatu Pies strzeże.
Ale by to koniec był,
Wiedzący – Nie wierzę.
Widzę znaki, przyjdzie czas,
na Czerwone Niebo.
A po niebie czytam Ja,
nadejście nowego.
Miał Tablicę Władca-As,
pionki były złote.
Wygrywano na niej Los,
życie, śmierć, zgryzotę.
Trzy Olbrzymki zeszły z gór,
zabrały Tablicę.
Odtąd one miały prząść,
zawładnąć Księżycem.
Zagmatwana czasu Sieć,
ludziom nadawana.
Złote pionki znikły z ksiąg,
uczonego pana.
Pole czosnkiem osiał Ten,
co władał Asami.
Co zbudował Hildaskajp,
wraz z bogów domami.
Na równinie tronów krąg,
siedzą nań Asowie.
Siedzą radzą, płynie czas,
im i Ściętej Głowie.
W środku świata, tam gdzie Thor,
na piechotę bieży.
Hen w otchłani Gigunngagap,
wsystkiego macierzy.
Wyrósł Jesion, orła gniazdo,
wężom pożywienie.
Rumak Bogu, praca nornom,
a ludziom zbawienie.
Tam na włóczni zawisł As,
tam też stracił oko.
Dziewięć Pieśni poznał Tam,
ukrytych głęboko.
Znowu widzę, jestem sam,
ucztuję z bogami.
Z nimi piję, mięso jem,
dzielę sekretami.
Gnie się pod dziczyzną stół,
Ojciec karmi Wilki.
Gdybyż obraz dłuższy był,
choćby i dwie chwilki.
Com zobaczył,rzekłem tu,
nic nie zataiłem.
Jam, co bogów słyszał trzech,
i w ich grodzie byłem.
Pomnij dziecię słowa te,
skryj je w głębi serca.
Niech nie wydrze z piersi ich,
złodziej ni morderca.
Poznaj co mówiłem tu,
i samemu zbadaj
W drogę ciężką z Silnym rusz,
z Mądrym jeść zasiadaj.
Poznaj Tę co chmury tka,
i Tę co wojuje.
Tego co oddał swój miecz,
Tego co sędziuje.
tego co ma tęczy strzec,
Tę co siecią łowi.
Poznaj tego, co mu Zmierzch,
niczego nie zrobi.
Tego co swą zdradził krew,
co kraj zaniedbuje.
tego kogo goni Wilk,
blask jej nas całuje.
A na końcu listy tej,
poznaj i Bragiego.
Co synem olbrzymki jest,
I Jednookiego.
Pora kończyć, idźcie spać,
jak rano wstaniecie.
Opowiecie wtedy mi,
to o czym już wiecie.
I konia, i muła, i osła głupiego,
I mrówke, i żuka, termita martwego,
Gołąbka pokoju białego jak kreda,
Lecz tylko jeża przelecieć się nie da!!!

Odpowiedz
Reklama AdSense
#2
Podoba mi się :) Bardzo łatwo, przyjemnie, płynnie się czyta.
Odpowiedz
#3
Mitologia nordycka zawsze chwytała wodzę mojej wyobraźni i szarpała nimi szalenie. Czyta się przyjemnie i płynnie. Przypomina mi to trochę klimatem piosenkę "Tam za grodem" zespołu Jar. Mała uwaga do nazwy, nie jestem pewien czy "Gigungagap" jest poprawne. Nie spotkałem się nigdzie z taką pisownią, wydaje mi się, że poprawnie byłoby "Ginnungagap"
Odpowiedz
#4
Jak lubisz mity to zerknij to tego wiersza super długim tytule którego już sam nie pamiętam. ;p Ale myślę, że trafisz. xd
I konia, i muła, i osła głupiego,
I mrówke, i żuka, termita martwego,
Gołąbka pokoju białego jak kreda,
Lecz tylko jeża przelecieć się nie da!!!

Odpowiedz
#5
Dla mnie osobiście, trochę przydługie to (ale ja jestem zwolennikiem krótkich wierszy). Tak to bardzo ciekawe.
–"We are leaves in the wind. Where will we fall? Nobody knows."
-Nadejdzie czas, kiedy zniknę stąd. Słońce zgaśnie, nadejdzie mrok. Stojąc na granicy, zrobię krok. Rozliczony zostanie, każdy mój błąd. Odejdę w wieczny byt. Czy zdążę dojść na szczyt?
Odpowiedz
« Starszy wątek | Nowszy wątek »


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości