Podziemie Opowiadań
Zaloguj się
Login/Adres e-mail::
Hasło:
Nie pamiętam hasła
Nie masz konta?
Rejestracja



Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości
Tryby wyświetlania wątku
Wehikuł czasu
#1
– Nie, ja zawsze chciałam cofnąć czas. To nie jest chwilowa zachcianka. Zrozum... – Uśmiechnęłam się lekko, spoglądając w niebo. Pełny księżyc oświetlał polanę, a gwiazdy patrzyły na nas wesoło – Piękne... Nie uważasz? – Zaśmiałam się, ukradkiem przesuwając wzrok na leżącego obok chłopaka.
Nie odpowiedział. Zawsze, ilekroć przychodziliśmy w to konkretne miejsce, milczał. Nigdy nie zrozumiałam, dlaczego.
– Kochanie? – Spojrzał na mnie, czekając na pytanie, które powoli nasuwało mi się na usta. – Podoba Ci się tu? – Kiwnął głową i skierował wzrok ku niebu.
Uwielbiałam jego milczenie. Nie było ono irytujące, nie sprawiało, że czułam się zagubiona, niepotrzebna, obca, inna. Było... Było... Normalne... Jego. – Wiesz, czasem zastanawiam się, jakby to było, gdybym wtedy nie odeszła. Byłoby... inaczej. Prawda? – Położyłam się na boku, patrząc na smukłą, nadal milczącą sylwetkę. Chciałam go dotknąć, ale nie mogłam. Czułam, że nie mogę. Jakby coś mnie powstrzymywało. Tak było zawsze. Odkąd pamiętam. Podniosłam się i zapaliłam świeczkę. Świeczkę postawioną przy kamieniu, na którym widniały nasze inicjały, wyryte jego starym scyzorykiem. – Dlatego chciałabym cofnąć czas... By móc z Tobą porozmawiać. Po prostu porozmawiać... Jak kiedyś...
Take my mind and take my pain
And heal




Odpowiedz
Reklama AdSense
#2
Twoja proza jest niczym wiersz.
Wita gospodarz, właściciel, przełożony, osoba starsza. Jeśli nie jesteś żadnym z nich, używaj zwrotu WITAJ.
Odpowiedz
#3
Tylko jedno słowo mi przychodzi do głowy: psychodelia.
Czytając któryś z kolei Twój tekst odnoszę wrażenie, że masz bardzo charakterystyczny styl pisania :)
Say farewell to this predestined world.
Odpowiedz
#4
Mam, dlatego moich tekstów nie można czytać ciągiem :P
Take my mind and take my pain
And heal




Odpowiedz
#5
Trzeci tekst, jaki czytam na tym forum, więc nie mogę powiedzieć, że to wysoka poprzeczka – ale jak na razie najlepszy. Czy może najbardziej mi odpowiadający. Nie lubię dzielić dzieł innych ludzi na "lepsze i gorsze", ale już mniejsza o to.
Zaczynając czytać, trochę spodziewałam się, jakie będzie ostatnie zdanie i przez ten fakt jestem lekko zawiedziona.
Coś jeszcze? Choć Twój tekst jest bardzo krótki (jak to miniaturka), udało Ci się zbudować w nim jakiś konkretny klimat. Nie było w nim wielu opisów, ale sam klimat wystarczy, żebym w jakiś sposób widziała to otoczenie w swojej wyobraźni. Może inaczej, niż Ty, czy inny czytelnik, ale to nie wydaje mi się najważniejsze.
Odpowiedz
#6
A dla mnie to jest właśnie cudowne, że każdy odbiera tekst inaczej ;)

Dziękuję za komentarz!
Take my mind and take my pain
And heal




Odpowiedz
Reklama AdSense
#7
Uwielbiam takie krótkie odpowiadania, w którym jest mnóstwo emocji i niedopowiedzeń! Według mnie mają one największą moc. Bardzo mi się podobało. A co do magicznego miejsca... Chyba każdy takie ma. Pozdrawiam, @Duśka :)
talking, laughing, loving, breathing, fighting, fucking, crying, drinking, riding, reading, losing, cheating, kissing, thinking, dreaming..
I love you. And I fucking hate you.
Odpowiedz
#8
Dzięki za wizytę ;)
Take my mind and take my pain
And heal




Odpowiedz
#9
Takie trochę metafizyczne :> Ostatnia kwestia przywodzi mi na myśl, że może ona rozmawiała z duchem? Hmm, daje do myślenia, zaskakująco, jak na tak krótki tekst. Klasa sama w sobie ;)
[url]http://sciencefantasia.blogspot.com[/url]
Opowiadania SF i Fantasy
O mnie
Opowiadania na forum:
Trzy warunki, Cztery godziny
Odpowiedz
#10
A dziękuję, dziękuję :)
Take my mind and take my pain
And heal




Odpowiedz
« Starszy wątek | Nowszy wątek »


Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości